از مجموعه ی (لابه لای مجسمه هایم منم).ایلیا آل خمیس

از دوردست شب آمدی چون ستاره ای

و آمدنت سور بود

و نسیم بود

و نور بود

در اعماق جان گرفتی و کویر ساحتی شد از رویا

جیرجیرک ها آوازه خوان شدند و باد مطرب رقصانی

از دوردست شب آمدی تو با نم نم باران

از نامتناهی

چشمانت ابدیت بود

و آهنگ قدم هایت جان بود

موسیقی بود

باران بود...

|+| نوشته شده توسط ایلیا آل خمیس در سه شنبه هفدهم مرداد ۱۳۹۶ |